Liefde en taart op de verjaardag van deze lieve opa

Ik werd benaderd door C. Ze zou zo graag foto’s hebben van haar vader. Hij zit al enige jaren in het verzorgingshuis Crimpenersteijn in Krimpen aan den IJssel en afgelopen voorjaar is zijn vrouw, na jaren van samenzijn en een liefdevol huwelijk, overleden. C gaf aan dat haar vader misschien niet graag lachend op de foto zou gaan, maar ze vond het zo’n sterke, moedige man en vroeg zich af of ik misschien de “man kon vangen” in beeld, gewoon zoal zij hem kent. Zoals haar vader is. Puur, echt en lief.

En dus maakten we een afspraak, op de dag dat meneer v.d B 83 zou worden. C. zou er zelf ook bij zijn. Dus we troffen elkaar in de hal en liepen samen naar boven. Onderweg vertelde ze al het één en ander over haar vader. Wat wel een beetje jammer is, vertelde C: “Mijn vader heeft pas zijn gebit laten vallen en nu is er een stukje uit aan de voorkant. Wij vinden eigenlijk dat hij een nieuwe moet, maar dat vind hij niet nodig. Dus dat zie je straks meteen, dan weet je dat”

In de hal zagen we al een mooi versierde deur, duidelijk van de jarige. En in zijn kamer trof ik een mooie man, met vreselijke mooie ogen en een lieve glimlach. Ondeugend zelfs een beetje, maar toch nog wat terughoudend. Ik stelde me voor en vertelde wat ik kwam doen. Na een kort gesprekje en natuurlijk de felicitaties, begon hij met zijn dochter te praten en vertelde ik hen dat ze gewoon konden doen wat ze wilden. Ik zou mijn camera pakken en gewoon op de achtergrond foto’s maken.

Bijzonder was het om te zien hoe vader zo op zijn dochter vertrouwde. Hun liefde voor elkaar, het liefdevolle gesprek. Oprechtheid en zorg voor elkaar. In een sfeer vol vertrouwen. Zo mooi!

Tussendoor kwam meneer met zijn oude hoed aanzetten (en schoten we allemaal in de lach) kreeg ik een doos chocolaatjes (en die mag je niet afslaan want dat is niet netjes) en dronken we een kopje thee met elkaar en genoten we van de heerlijke taart!

Het was een bijzonder ochtend, waarin we met elkaar in gesprek kwamen over zijn leven en zijn geloof in God. En zo kwam ik niet alleen langs voor een foto, maar spraken we elkaar, van hart tot hart. Ontroerd, bemoedigd en met een glimlach van dankbaarheid heb ik deze prachtige fotoserie mogen maken. En bij meneer v.d B ga ik nog eens bezoek…absoluut!