Vroeger tijden herleven in het Hitlandbos

Ruim 60 jaar getrouwd en hun dochter vond dat het wel eens tijd werd voor een fotoshoot van hun ouders. “Al vinden zij dat zelf vast niet, we gaan ervoor”. Het haar werd gedaan, de kleding uitgekozen en de locatie uitgezocht. Het Hitlandbos  waar ze vlakbij wonen en voor hen een bekend gebied.

Hoewel ik er wel vaker ben geweest blijf ik me verbazen over hoe prachtig het Hitland bos is en eigenlijk zo dichtbij huis. Een groot natuurgebied waar je kan wandelen, spelen, golfen én foto’s maken. Omdat ik wist dat het een cadeau zou zijn van dochter aan ouders, is het altijd een beetje spannend wie er komt en in welk stemming ze verschijnen. Het is tenslotte, in eerste instantie, niet hun eigen keuze om op de foto te gaan.

Na een stukje wandelen en enige uitleg, bleek het de spanning van beide kanten als snel weg te zijn. Ze “gingen ervoor”. En dus, maakten we er een geweldige fotoshoot van en trokken we er alle tijd voor uit. Prachtige woorden van liefde en herinneringen werden gedeeld. Het ophalen van herinneringen over de oorlog en hun verkeringstijd.  Over trouwen, kinderen krijgen en de woningnood. Wat heb ik weer de meest prachtige verhalen gehoord.

In de tussentijd merk je dat de mensen die voor de camera staan dan inmiddels zo bezig zin met hun verhaal en herinneringen dat ze haast niet in de gaten hebben dat ik af en toe ook nog fotografeer. Zo ontspannen en gezellig kan het dus zijn.

Toen we terugliepen naar de auto, hadden we het nog even over deze fotoshoot. Hoe ze dit nou vonden, ondanks dat ze in eerste instantie met een beetje “tegenzin” kwamen. Beiden keken ze me lachend aan “Ja…maar…DIT IS TOCH NIET FOTOGRAFEREN? Dit is echt heel anders, we hebben gewoon heerlijk over alles kunnen kletsen”

Kijk..en van deze opmerkingen word ik echt heel blij! Niet door hebben dat ik fotografeer, samen mooie momenten beleven en achteraf dan nog glimlachend zeggen dat ze genoten hebben omdat het niet aanvoelde als een fotoshoot. Een prachtig compliment die ik bij me draag. En hopelijk voor anderen reden genoeg om ook eens een foto moment te overdenken. Voor jezelf, voor je ouders of voor een lieve oom en tante. De herinneringen die ik vast mag leggen zijn van onschatbare waarde en een geweldig document voor jaren later.