Een fotoshoot tussen de appels

Sinds enige tijd ken ik Jacqueline. Tegen gekomen op Facebook en soms in het “echt” tijdens het uitlaten van onze hond. Een stralende vrouw, altijd een lach op haar gezicht, hoe het leven ook loopt. Denken in mogelijkheden in plaats van onmogelijkheden. Ik heb bewondering voor haar manier van omgaan met het leven en haar leven met borstkanker.

Dat ze niet moeilijk doet over het feit dat ze borstkanker heeft, dat blijkt door alles heen. Ze praat en vertelt er met zoveel gemak over dat het bijna “normaal lijkt. Ja, ze heeft een verschrikkelijke ziekte en ja, het leven wordt er niet makkelijker op, als je een gezin hebt en je ineens tegen (praktische) problemen oploopt. Maar Jacqueline weet het voor zichzelf zo in te kleden dat ze er goed mee om weet te gaan. Wil je wat weten? Stel haar dan gewoon een vraag! Staat ze bij het schoolplein en andere moeders vragen haar iets, dan draait ze niet om de vraag of het antwoord heen en laat ze desnoods nog even haar wond van de amputatie zien. 

Bizar, als je je realiseert dat borstkanker zo heftig is, voor zovelen. En ook dat komt ze tegen in haar lotgenoten groep. Niet iedereen is hetzelfde en dus ook niet iedereen hoeft er even zo “makkelijk” mee om te gaan als zij. Maar vol verbazing en met veel plezier heb ik geluisterd naar bepaalde voorvallen en situaties die ze meemaakt tijdens haar ziekte. Dat niet iedereen zo met een ziekte om kan gaan is duidelijk, maar het stukje zelfspot dat Jacqueline heeft, maakt ook dat ze het voor zichzelf aan kan. 

We genoten van de appel pluk, de heerlijke en gezellige lunch bij De Buytenhof in Rhoon en, eerlijk is eerlijk, we konden de huisgebakken taart niet laten staan, dus die moesten we ook gewoon even proeven! We hebben gelachen om de varkens in de stallen die dezelfde krulletjes haar hebben als Jacqueline. We moesten bijna de bomen in klimmen om de mooiste appels te vinden en er moesten wat beestjes worden “weggeblazen” van de lekkerste appels. Maar het is gelukt…

Het mooiste dat Jacqueline heeft gezegd deze ochtend? “Mijn ziek zijn heeft me ook zo veel gegeven, echt! Anders had ik bijvoorbeeld hier niet samen met jou geweest en had ik zoveel andere mooie mensen niet ontmoet” Wow, hoe mooi is dat om te kunnen zeggen!

Jacqueline, wat ben je toch een mooie vrouw, ik heb genoten van ons samenzijn. Ik denk dat het plezier van die ochtend wel terug te zien is in deze prachtige fotoserie: